Ocena rozkładu temperatury na powierzchni różnorakich obiektów może dostarczyć informacji, których nie widać w trakcie zwykłej obserwacji. W takich przypadkach wykorzystywana jest termowizja, czyli metoda pozwalająca zobrazować promieniowanie cieplne emitowane przez badane elementy. Obraz termiczny nie pokazuje jednak temperatury w sposób dokładnie taki sam jak klasyczny termometr.
Na wynik wpływają w głównej mierze właściwości materiału, odległość od badanego miejsca, warunki otoczenia oraz ustawienia urządzenia. Z tego powodu samo wykonanie zdjęcia termicznego nie za każdym razem wystarcza do prawidłowej oceny sytuacji. Znaczenie ma również sposób przeprowadzenia pomiaru i zestawienie uzyskanych wartości z innymi fragmentami badanego obiektu.
W praktyce kamera termowizyjna może być stosowana do obserwacji instalacji, urządzeń technicznych, przegrzewających się elementów oraz różnic temperatur występujących na powierzchniach budynków. Zwłaszcza istotne jest zauważenie nietuzinkowego rozkładu ciepła, ponieważ niektóre nieprawidłowości nie powodują zaraz widocznych zmian. Np, miejscowe podwyższenie temperatury może wskazywać na problem wymagający dalszego sprawdzenia, ale nie określa samo w sobie jego przyczyny. Bardzo podobny obraz może powstać w wyniku kilku różnych zjawisk, dlatego interpretowanie barw bez uwzględnienia warunków pomiaru może prowadzić do błędnych wniosków. Prawidłowe znaczenie ma nie tylko najwyższa wskazana temperatura, lecz również jej położenie, wielkość obszaru a także różnica względem sąsiednich miejsc.
Istotnym elementem takich badań jest przygotowanie odpowiednich warunków. Promieniowanie cieplne może być przekształcane przez nasłonecznienie, ruch powietrza, wilgoć czy wcześniejszą pracę badanego urządzenia. W przypadku budynków znaczenie moraz różnica temperatur między wnętrzem i otoczeniem. Dlatego termowizja wykonywana w przypadkowym momencie może przedstawić obraz trudniejszy do interpretacji niż pomiar przeprowadzony po uwzględnieniu warunków panujących na miejscu. Warto również pamiętać, że powierzchnie odbijające mogą przedstawiać promieniowanie pochodzące z otoczenia, a nie wyłącznie swoją temperaturę. Odczyt z kamery wymaga więc zachowania ostrożności, szczególnie gdy niewielka różnica temperatur ma być fundamentem dalszej oceny.
Zakres wykorzystania obrazowania cieplnego jest szeroki, ale jego sposobności mają dokładnie określone granice. Kamera rejestruje przede wszystkim temperaturę powierzchniową, dlatego nie pokazuje wprost tego, co znajduje się głębiej w materiale albo wewnątrz zamkniętego elementu. Zmiana widoczna na obrazie może być sygnałem do zaprojektowania dodatkowych czynności kontrolnych, a nie gotową diagnozą. W praktyce przydatne okazuje się ranking obrazu termicznego z oględzinami, dokumentacją techniczną albo innymi metodami pomiarowymi. Takie podejście daje możliwość oddzielić rzeczywiste różnice cieplne od efektów wynikających z warunków umieszczonych na zewnątrz i właściwości badanej powierzchni.
Polecamy: balometr.