W trakcie wykonywania instalacji odprowadzającej wodę znaczenie ma nie tylko dobór rur, niemniej jednak także elementów, które pozwalają je prawidłowo połączyć, zamocować lub przemienić kierunek prowadzenia przewodu. W praktyce właśnie te drobniejsze części często decydują o tym, czy całość można poprawnie zaimplementować do warunków panujących w budynku. Akcesoria kanalizacyjne obejmują w głównej mierze kolana, trójniki, redukcje, mufy, rewizje, uszczelki a także elementy służące do mocowania przewodów.

Ich wykorzystanie uzależniony jest od średnicy instalacji, sposobu jej prowadzenia i miejsca montażu. Inne rozwiązania spotyka się przy odpływach z urządzeń sanitarnych, a inne przy przewodach prowadzonych pod posadzką albo w przestrzeni technicznej. Przy wyborze powinno się zwrócić uwagę na zgodność wymiarową, ponieważ niewielka różnica średnicy może uniemożliwić właściwe połączenie dwóch elementów. Znaczenie moraz sposób łączenia, w szczególności gdy instalacja będzie w późniejszym czasie zabudowana i dostęp do niej stanie się utrudniony.

W instalacjach kanalizacyjnych liczy się też możliwość stworzenia przekształceń i napraw bez niepotrzebnego rozbierania większej części przewodów. Z tego względu stosuje się elementy umożliwiające dostęp do wnętrza instalacji, edycję jej kierunku czy połączenie rur o różnorakich wymiarach. Artykuły kanalizacyjne mogą być zrobione z różnorakich materiałów, a ich właściwości należy odnosić do miejsca wykorzystania. W instalacjach wewnętrznych na prawdę często spotyka się tworzywa sztuczne, jednakże w określonych warunkach stosowane są również inne materiały. Przy montażu ważne jest zachowanie dobrego spadku przewodów a także ograniczenie liczby zbędnych załamań. Samo dobranie właściwego kształtki nie rozwiązuje problemu, jeżeli przewód zostanie poprowadzony w sposób utrudniający odpływ. Warto też pamiętać o uszczelnieniach. Uszczelka powinna być poprawnie dobrana do połączenia i umieszczona bez skręcenia lub przypadkowego przesunięcia, ponieważ późniejsza nieszczelność może być trudna do wykrycia po wykonaniu zabudowy.

Przed rozpoczęciem prac najlepiej jest ustalić, jakie połączenia naprawdę będą niezastąpione. Częstym niedopatrzeniem jest kompletowanie elementów wyłącznie na podstawie wyglądu albo podobnego rozmiaru, bez sprawdzenia parametrów konkretnego przewodu. Tyczy się to w szczególności redukcji i połączeń między odcinkami o różnych średnicach. Warto także uwzględnić dostępne miejsce, ponieważ niektóre elementy wymagają adekwatnej przestrzeni w trakcie montażu. Ma to znaczenie przy prowadzeniu kanalizacji za zabudową, pod zlewem czy w niewielkiej wnęce. W praktyce przed zamknięciem instalacji dobrze jest sprawdzić wszystkie połączenia i sposób prowadzenia przewodów. Późniejsze poprawki mogą oznaczać konieczność demontażu fragmentu obudowy lub posadzki. Dlatego dobieranie akcesoriów powinien wynikać z rzeczywistego układu instalacji, a nie z samego założenia, że właściwie każdy podobnie wyglądający detal będzie pasował.

Osobną kwestią jest konserwacja i sposobność usunięcia potencjalnych zatorów. Kanalizacja z w pewnych sytuacjach może akumulować osady, włosy, tłuszcze albo inne zanieczyszczenia, dlatego konstrukcja instalacji powinna uwzględniać sposobność jej okresowego udrażniania. W niektórych miejscach przydatne są rewizje, syfony z dostępem do czyszczenia lub połączenia, które można rozebrać bez naruszania całego przewodu. Przy kształtowaniu instalacji trzeba równocześnie brać pod uwagę sposób użytkowania danego pomieszczenia. Odpływ w kuchni jest narażony na inne rodzaje zanieczyszczeń niż odpływ w łazience, a przewody sanitarne mogą pracować pod innymi warunkami niż instalacje odprowadzające wodę z urządzeń technicznych. Dobieranie elementów powinien więc uwzględniać zarówno parametry rur, jak i funkcję konkretnego odcinka. Takie podejście ogranicza sytuacje, w których z pozoru drobny szczegół staje się w późniejszym czasie przyczyną problemów z montażem, dostępem do instalacji lub jej późniejszą obsługą.

Zobacz: dennice kanalizacyjne.